“JA, ALLES IS ER AL”…. Soms zijn er van die momenten waarop deze uitspraak echt diep gevoeld kan worden.
 
Aan het einde van de yogales vanochtend zei iemand… “wat is het toch een uitvinding he, die yoga! Dat iemand dat bedacht heeft”. Ik voelde diepe dankbare glimlach diep van binnen. Na anderhalf jaar les heeft ze al zoveel inzichten gekregen over haarzelf. Is ze haar lichaam weer helemaal aan het bewonen. Dit keer ging het over de hoofdstand die we sinds kort aan het ontdekken zijn, en ik zag dat ze vanochtend ‘m echt te pakken had’, het gevoel van echt ‘uitgelijnd zijn’, voelen dat alles op z’n plek valt. Dat kan je dan merken aan je adem, ineens is daar die ahhhhh, ja zoo!, waardoor de adem rustig en diep vervolgt, en je een soort moeiteloosheid gewaar wordt. En daarmee de diepere betekenis van yoga ontdekte… samenvallen van jezelf met je Zelf. Nou is yoga natuurlijk maar 1 manier om dat te ervaren. Ik ervaar wel dat het lichaam daarbij een belangrijke rol speelt… zowel in het aanvaarden van de fysieke en aardse kaders alsmede de signalen die het lichaam geeft als een feedback-loop over hoe je uitgelijnd bent met je Zelf…
 
Later aan het ontbijt met Asim praatten we er over door, hoe we dit herkennen, die momenten van bevestiging van wat we zijn, als een herinnering van wat we zijn. Vaak zijn het momenten waarop we iets heel diep gevoeld hebben, inzien,en dan ineens schijnt het licht er VOL op en is er dat gevoel … Ja, alles is er al… een diep gevoel van waarheid en liefde door je heen.
 
Dat wetende, dat alles er al is, hoeven we dan niets meer te doen?
 
In ons aardse bestaan met dualiteit doen we allerlei ervaringen op waardoor er ‘dingen voor zitten’, waardoor we dat niet direct kunnen zien en ervaren, ook al weet je het steeds dieper, worden we toch weer uit die staat van zijn getrokken worden. Net zoals je weet dat de zon altijd schijnt – en we zijn die zon!  – maar er zitten soms ook wolken voor, en wordt het ook nacht. Dat zijn dan de kleine of grotere fysiek/emotionele of energetische pijnlijke ervaringen, ziekte , etc van waaruit we afgescheidenheid ervaren. Die we opdoen volgens onze patronen, karma uit vorige levens, dit leven, ouderlijke lijnen. Het uitgangspunt is voor mij het volledig aanvaarden van die wolken en de nacht , dat het NU zo is, én het zelfonderzoek om inzicht te krijgen wat de wortel daarvan is – zonder het oordeel erop, zonder schaamte of schuld bij de ander of jezelf te leggen – om vervolgens met je vrije wil andere keuzes te maken. Bewustwording én de keuze het aan te gaan.
Het lichaam en emoties, helpen ons daarbij ,het geeft signalen af en laat ons voelen , feilloos, wat er aan de hand is. Soms is daar heel weinig voor nodig, soms meer. Gelukkig dat er behalve in yoga ook zoveel moois wordt aangereikt in de wereld van dualiteit waardoor we licht kunnen brengen in die plekken van onszelf die we lang niet hebben willen zien, en op een onbewust niveau ons toch beïnvloeden. Door deze helemaal aan te gaan, maak je ruimte in jezelf waarin de eenheid ervaren kan worden. Door die ervaringen realiseren we ons dat we inderdaad alles in huis hebben, dat we alles zijn, er overvloed is, we alles mogen ontvangen ….
Dat is voor mij het echte spirituele pad, niet alleen weten dat we licht zijn, maar ook licht te schijnen op het donker en daarmee steeds meer licht toe te laten, je steeds vrijer te voelen. Daarvoor is het lichaam niet te negeren. Het lichaam is immers de belichaming van ons bewustzijn tijdens dit aardse bestaan.